ตอนที่ 17 กู้ยวี่ มือฉันสะอาดไหม?

“โครก คราก——”

เสียงท้องร้องอันแสนไม่ถูกจังหวะดังแทรกขึ้นมาอย่างกะทันหันในห้องที่เงียบสงัดจนดูพิลึก

กู้ยวี่ตัวแข็งทื่อ บนใบหน้าคมคายเย็นชาคู่นั้นปรากฏความเก้อเขินแล่นผ่านไปอย่างหาได้ยาก

ทว่าเสิ่นซวี่เวยกลับทำราวกับไม่ได้ยินอะไร เธอทำลายความเงียบลงอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง พลางจัดปอยผมข้างหูแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส

“เพิ่งตื่นนอนท้องก็หิวแล้ว สหายกู้ พวกเราไปกินข้าวก่อนดีไหม พอกินอิ่มแล้วค่อยกลับเขตบ้านพักครอบครัวทหาร?”

ลูกกระเดือกของกู้ยวี่ขยับขึ้นลง ก่อนตอบรับเสียงอู้อี้ “ตกลง”

“ฉันชอบกินอาหารทะเล” เสิ่นซวี่เวยเงยหน้ามองเขาเล็กน้อย แววตาแฝงความเจ้าเล่ห์จาง ๆ “สหายกู้ลงไปสั่งอาหารที่ชั้นล่างก่อนเถอะ ฉันเก็บของสักหน่อยแล้วจะรีบตามไป”