กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เยวี่ยตงไม่กล้าแม้แต่จะมองตั่วเอ๋อร์ ตอนนี้ลมหายใจของเธอแผ่วเบาราวกับด้ายที่พร้อมจะขาด ราวกับอยู่ในสภาวะที่กะพริบตาเดียวก็อาจจะจากไป ชีวิตคนเรานี่มันบัดซบชะมัด เยวี่ยตงมองไปยังมู่ซืออิ่ง แม่ของตั่วเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เป็นประกาย
เขาพบเข้าอย่างจังว่า ดวงจิตสวรรค์และดวงจิตปฐพีของมู่ซืออิ่งยังคงติดอยู่ในร่างไร้วิญญาณ
ไม่สิ! ปกติคนเราหลังจากตายไป ดวงจิตสวรรค์และดวงจิตปฐพีควรจะแยกย้ายไปตามทางของมัน ไม่ควรจะยังตกค้างอยู่ในร่างสิ ดวงจิตของเธอจะยังคงอยู่ในร่างได้อย่างไรกัน?
เยวี่ยตงขมวดคิ้ว เขาเงยหน้ามองไปรอบๆ แล้วพบว่ากลิ่นอายของสถานที่แห่งนี้มีความผิดปกติ
เขาใช้เท้าเขี่ยฮวาเสี่ยวซวงที่อยู่ข้างๆ