กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 ความฝันตู๋กู
ร่างของกู้เหยียนวูบไหว แล้วไปโผล่กลางทะเลดอกไม้
เขามองชายชุดดำที่ยังนั่งอยู่บนพื้น ก่อนจะประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม “ผู้น้อยกู้เหยียน ขอคารวะท่านผู้อาวุโสตู๋กู”
ตู๋กูเมิ่งลุกขึ้นยืน ดวงตาสีม่วงคู่นั้นจับจ้องกู้เหยียนอย่างคมกริบ สายตาของเขากดดันจนกู้เหยียนรู้สึกอึดอัด ตู๋กูเมิ่งมองเขาอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจ “ถ้าเจ้าเป็นผู้หญิงก็คงดีมากเลยนะ!”
กู้เหยียน “……”
ทำไมประโยคนี้ฟังดูคุ้นหูจังนะ?
“เจ้ารู้จักข้าหรือ?” ตู๋กูเมิ่งถามยิ้ม ๆ