กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“งั้นนายจะพูดเองหรือว่าจะ…”
ลี่เหวินปัดมือของลี่อู่ออก สายตาจับจ้องลี่อู่อย่างแน่วแน่
“ฉัน…”
ลี่อู่ลังเลอยู่นานกว่าจะเอ่ยปาก ก้มศีรษะลง สองตาจ้องมองพื้น
“เธอมีแฟนแล้ว อีกอย่างเธอก็มองฉันเป็นแค่น้องชายเท่านั้น”
นี่เป็นครั้งแรกที่ลี่เหวินได้เห็นลี่อู่ในสภาพนี้ คนที่เชิดคางอย่างองอาจมาตั้งแต่เด็กจนโต แม้จะพบเจอกับเรื่องที่อันตรายและยากลำบากเพียงใดก็ไม่เคยหดหู่จนต้องก้มหน้าเช่นนี้มาก่อน
“เรื่องมีแฟนแล้วมันค่อนข้างยุ่งยากจริง ๆ นั่นแหละ แต่ตราบใดที่ยังไม่ได้แต่งงาน มันก็ใช่ว่าจะไม่มีความหวัง ขอแค่เหวี่ยงจอบให้ดี ไม่มีกำแพงไหนที่ขุดแซะไม่ได้ นายยังไม่ได้พยายามก็ยอมแพ้แล้ว นี่มันไม่สมกับเป็นนายเลย”
ลี่เหวินพอจะเดาออกแล้วว่าเป็นใคร เมื่อก่อนไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้คงไม่พ้นคนนั้นแล้ว