กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“วันหลังค่อยจ้างคนมาการเชิดสิงโตอีกสักรอบ ตลอดปีที่ผ่านมาทุกคนเหนื่อยกันมาก แถมยังมีเรื่องคราวก่อน ถือโอกาสปัดเป่าเสนียดจัญไรไปด้วยเลย”
ป้าหวังพูดกับหยางอวี้เฟินด้วยรอยยิ้ม
“แบบนั้นต้องจ้างมาสักคณะจริง ๆ นั่นแหละ”
หยางอวี้เฟินได้ยินดังนั้นก็ตอบตกลงทันที
คนรุ่นพวกเธอไม่ใช่คนประเภทที่พอสิ้นสามีแล้วจะใช้ชีวิตต่อไปไม่ได้ คนบางคนจากไปแล้ว แต่ยังคงอยู่ในใจคนตลอดมา ได้รับการรำลึกถึงอยู่เสมอ ส่วนคนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องก้าวต่อไปข้างหน้า
ป้าหวังล้มป่วยไปคราหนึ่ง พอเข้าสู่วสันต์อบอุ่นบุปผาบานก็ทุ่มเททั้งกายใจให้กับสวนผลไม้ วันเวลาจึงล่วงเลยผ่านไปดั่งสายน้ำไหล
เสียงนกหวีดดังขึ้น