ตอนที่ 196 วันหน้าเธอห้ามหลอกฉัน

“ว้าว สีนี้สวยจังเลย!”

เหยาเหยา ชิงชิง และพวกเด็กสาวสองสามคนมองดูลูกขนไก่ที่ย้อมสีแล้วตากจนแห้งด้วยความชอบอกชอบใจอย่างยิ่ง

“ฉันอยากได้แบบขนปุย ๆ ต่อให้เตะไม่ค่อยถนัด แต่ว่ามันสวย วางไว้ตรงขอบหน้าต่างจะได้มองดูได้ทุกวัน”

เฉียนเจียเป่าเอ่ยขึ้นมากะทันหัน

“งั้นพวกเราลองทำดูไหม?”

พวกเด็กสาวพูดปุ๊บก็ลงมือปั๊บ ช่วยกันคัดเลือกจากกองขนนกที่มีเพียงปลายแหลมเล็กน้อยเท่านั้นที่เป็นก้านขนนก ส่วนที่เหลือล้วนเป็นขนอ่อน

“นี่มันจะสั้นเกินไปไหม?”

ชิงชิงกำขนนกไว้ในมือหนึ่งกำ ขนที่นุ่มฟูนั้นสัมผัสแล้วสบายมือจริง ๆ เมื่อบีบไว้ในมือก็ดูคล้ายกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน

“เหมือนจะสั้นไปนิด คัดเอาแบบที่ยาวขึ้นมาหน่อย ขนอ่อนน้อยลงหน่อยก็ได้ เอามาซ้อนกันแล้วจะได้สวย”