ตอนที่ 177 ใช้เงินของเสิ่นเซี่ยนจวิน

“ดี ๆ ทุกคนเป็นเด็กดีทั้งนั้น ย่าเองยังจำไม่ได้เลย”

หยางอวี้เฟินตื้นตันใจ ขอบตารื้นแดงขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เธอยกมือขึ้นลูบหัวเด็ก ๆ ทีละคน

ไม่เสียแรงที่เลี้ยงดูมา ไม่เสียแรงเลยจริง ๆ เด็ก ๆ ล้วนเป็นเด็กดีทั้งนั้น

“ย่าครับ ย่ารีบกินบะหมี่อายุยืนสิครับ”

ลี่อู่เอ่ยปากเร่ง

“ใช่แล้ว เธอรีบกินเถอะ นี่เป็นน้ำใจของเด็ก ๆ เชียวนะ”

ศาสตราจารย์เหวินกับป้าหวังทั้งสองคนก็ถูกดึงตัวให้นั่งลงด้วยเช่นกัน

หูเจิ้งเฮ่ากับหวังซิงยกบะหมี่ออกมาอีกสองชาม

“ย่าครับ ย่าหวังครับ พวกย่าก็กินด้วยกันสิครับ”

ศาสตราจารย์เหวินกับป้าหวังไม่คิดเลยว่าจะมีส่วนของพวกเธอด้วย