กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หยางอวี้เฟินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า พลางก้มมองรองเท้าที่เท้าของหวังซิงแวบหนึ่ง ดูเหมือนพวกเด็ก ๆ จะโตกันเร็วจริง ๆ
“ไปกันเถอะ หวังซิง หนูก็อย่าวิ่งออกไปไกลนักล่ะ”
ศาสตราจารย์เหวินขึ้นนั่งบนรถสามล้อ แล้วเริ่มชวนป้าหวังคุย
“สวนผลไม้ของพวกคุณตอนนี้จัดการไปถึงไหนแล้วคะ?”
ป้าหวังเองก็กำลังมีเรื่องอยากจะหาคนปรึกษาอยู่พอดี พอศาสตราจารย์เหวินเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาขึ้นมา จึงเริ่มคุยกันทันที