ตอนที่ 136 จู่ ๆ ฟ้าฝนก็แปรปรวน

สองชั่วโมงต่อมา ลูกชายของป้าหลิวก็มาถึงโรงพยาบาล

“แม่ครับ ป้าหยาง ป้าหวัง ขอบคุณพวกป้ามากนะครับที่ช่วยดูแลแม่ผม ผมลางานเรียบร้อยแล้ว คราวนี้จะเลือกคนดูแลอย่างละเอียดรอบคอบครับ”

ตอนที่คนดูแลโทรศัพท์ไปหา เขาไม่เชื่ออยู่แล้วว่าแม่ของตัวเองจะเป็นคนหาเรื่องไม่เลิกรา พอลางานมาถึงโรงพยาบาลจึงถามไถ่กับพยาบาลก่อน เมื่อรู้ต้นสายปลายเหตุชัดเจน เขาก็ไม่ใช่คนอ่อนแอที่รังแกง่ายเช่นกัน

ในเมื่อดูแลแม่ของเขาได้ไม่ดี เงินที่จ่ายออกไปย่อมต้องทวงคืนมา ตอนแรกเขาเห็นอีกฝ่ายแนะนำตัวเองว่ามีเรี่ยวแรงดูแลคนชราได้เป็นอย่างดีถึงได้ตกลง

ไม่คิดเลยว่าคนผู้นี้จะต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง

“งั้นพวกป้ากลับก่อนนะ”

หยางอวี้เฟินกับป้าหวังเห็นดังนั้นจึงไม่รบกวนเวลาพูดคุยของสองแม่ลูก

“แม่ครับ ก่อนหน้านี้ทำไมไม่บอกผมล่ะ?”