ตอนที่ 129 ยื่นมือช่วยคนในหมู่บ้าน

“เมื่อก่อนยอมหน้าด้านเกาะติดเอ้อร์ซุ่น เพราะเห็นว่าผัวเมียกุ้ยเซียงกับเอ้อร์ซุ่นล้วนเป็นคนนิสัยดี พอคราวเคราะห์มาเยือนก็กลัวตัวเองจะไร้ที่พึ่ง แถมยังเชื่อคำหลอกล่อของคนบ้านเดิมฝ่ายหญิง โลเลตามเขากลับไป จนต้องพบจุดจบอย่างทุกวันนี้นี่ไง”

หยางอวี้เฟินทอดถอนใจ

“เส้นทางเลือกเองแท้ ๆ แต่กลับเดินต่อไปอย่างมั่นคงไม่ได้ ก็เพราะตัวเองขี้ขลาดเกินไปนั่นแหละ ตอนนี้จะมานึกเสียใจก็สายไปแล้ว ตอนนั้นสองพ่อลูกเอ้อร์ซุ่นบาดเจ็บ เธอยังไม่กล้าแม้แต่จะตามไปโรงพยาบาลเลย พอต้องรวมเงินช่วยคน ก็เอาแต่ร้องไห้ บอกไม่มีเงิน ๆ ใช้คืนไม่ไหว ไม่คิดจะพยายามสักนิด”

ชุ่ยฮวาเล่าพลาง หยางอวี้เฟินไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้จริง ๆ