กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ย่า ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่กล้าแล้ว”
ลี่อู่ลูบก้นตัวเอง จริง ๆ ก็ไม่ได้เจ็บมาก จึงอดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้างออกมาอีกครั้ง
หยางอวี้เฟินเบือนสายตาหนีเพราะกลัวว่าตัวเองจะลงมืออีก เมื่อก่อนมองดูเป็นเด็กว่าง่ายน่าเอ็นดูขนาดไหนกันนะ! ตอนนี้ถึงวัยที่หมาเมินแมวส่ายหน้าแล้วจริง ๆ
“พูดมาสิ เรื่องดี ๆ ที่พวกแกทำน่ะ”
หยางอวี้เฟินมองเครื่องซักผ้าที่พังแล้วรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง
“พวกเราอยากกินมันฝรั่งเผา ย่าหวังเพิ่งขุดมันฝรั่งเสร็จพอดีก็เลยให้พวกเรามาตะกร้าหนึ่ง แต่พวกเราอยากจะล้างให้เร็วขึ้นหน่อย ก็เลยคิดจะใส่ลงไปในเครื่องซักผ้า จากนั้นเครื่องซักผ้าซักไปซักมาก็พังครับ”
หวังซิงเอ่ยปากอธิบาย
“ย่า ฉันขอโทษ ฉันเป็นคนเสนอเอง ฉันเห็นย่าใช้เครื่องซักผ้าซักเสื้อผ้าเร็วมาก ก็เลยคิดว่าใส่มันฝรั่งเข้าไปก็น่าจะล้างสะอาดได้เร็วเหมือนกัน”