กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ย่า ฉันไม่เอาตะบองห่วงทองอันนี้แล้ว! ฉันจะเอาแบบเดียวกับพวกต้าเป่า!”
“แม่ หนูจะเอาตะบองห่วงทองมีสีด้วย นี่มันแค่ไม้เรียวชัด ๆ ไม่ใช่ตะบองห่วงทองสักหน่อย!”
เสียงเอะอะงอแงของเด็ก ๆ ดังขึ้นบ้านแล้วบ้านเล่า พอผู้ใหญ่เข้าใจเรื่องราว แต่ละคนก็พากันพูดไม่ออก ช่วงปีใหม่จะตีเด็กก็ใช่ที่ จึงได้แต่อดกลั้นไว้ทุกคน
“มีแต่พวกแกนี่แหละเรื่องมาก ไม้ฟืนยังไม่พอให้เล่นอีกหรือไง หรือเป็นเพราะช่วงปีใหม่ว่างเกินไปกันแน่”
“หยางอวี้เฟินกับศาสตราจารย์เหวินนี่ก็ท้ายิงเด็กเกินไป เดิมทีก็แค่เรื่องไม้ท่อนเดียว คราวนี้ดีละ กลายเป็นเรื่องยุ่งยากไปหมด”