เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสิ่นเซี่ยนจวินอยากจะยอมแพ้อยู่หลายหน แต่ก็ยังกัดด้ามพู่กันกัดฟันสู้ต่อไป ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าผิดปกติจากนอกหน้าต่าง พู่กันในมือของเสิ่นเซี่ยนจวินจึงชะงักลง
ที่นี่คือเขตบ้านพักครอบครัวของสถาบันวิจัย คนไม่เกี่ยวข้องไม่อาจเข้ามาได้ง่าย ๆ อีกทั้งเสียงฝีเท้ายังสับสนวุ่นวาย เช่นนั้นก็คงไม่ใช่ท่าน ดังนั้น…
เสิ่นเซี่ยนจวินลุกมายืนหน้าหน้าต่าง โดยมีโต๊ะเขียนหนังสือคั่นอยู่ มองดูคนโตหนึ่งคนกับเด็กสองคนข้างนอกที่กำลังทำลับ ๆ ล่อ ๆ ขยับเข้ามาใกล้หน้าต่าง
ด้านหลังต้าเป่าสะดุดสิ่งของล้มลง หูเจิ้งเฮ่ารีบเข้าไปประคอง ทั้งยังทำท่าจุ๊ปากบอกให้เงียบ แล้วยังบอกให้เอ้อร์เป่าระวังหน่อย เมื่อเห็นน้องชายทั้งสองคนเดินผ่านมาได้อย่างราบรื่น หูเจิ้งเฮ่าก็ถอนหายใจโล่งอก ยื่นมือไปเกาะขอบหน้าต่างเตรียมจะชะโงกหน้าขึ้นไป