กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“พี่หลาน พวกเรากำลังจะไปไหนกันครับ?”
การได้เหยียบย่างลงบนผืนแผ่นดินที่คุ้นเคยอีกครั้ง แตกต่างจากคราวก่อนที่ถูกปิดตา เพราะคราวนี้พวกเขาได้เห็นกับตาตนเองว่าข้ามผ่านช่องแคบมาได้อย่างไร
“นายพาโหรวโหรวไปเมืองหลวง ทางนั้นจะมีคนคอยจัดกำลังรอรับพวกนาย ฉันจะอยู่ที่นี่ต่อเพราะยังมีธุระต้องจัดการ จะได้ไม่ให้มีใครพบร่องรอยของพวกนาย ตั๋วให้คนไปซื้อไว้เรียบร้อยแล้ว คืนนี้ออกเดินทางได้เลย”
พี่หลานส่งสัมภาระเดินทางใบหนึ่งให้แก่เสิ่นเซี่ยนจวิน
หลังจากผ่านการหยั่งเชิงมานับครั้งไม่ถ้วน พี่หลานก็เชื่อใจเสิ่นเซี่ยนจวินอย่างสมบูรณ์แล้ว ประกอบกับมีโหรวโหรวคอยเหนี่ยวรั้งไว้ เขาจึงเชื่อมั่นว่าเสิ่นเซี่ยนจวินจะปฏิบัติตามที่ตนสั่งการ