กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ย้ายจริง ๆ ฉันเห็นกับตาเลย เออนี่ น้องหญิงหยาง ก็ไอ้บ้านที่เคยเลียนแบบเธอทำรถเข็นนั่นไง เธอยังจำได้ไหม?”
หยางอวี้เฟินส่ายหน้าเล็กน้อย “ทุกวันนี้เลี้ยงเด็ก ๆ ก็ยุ่งจนหัวหมุนแล้ว จะเอาเวลาไหนไปสนใจเรื่องพวกนี้ เรื่องหูตากว้างขวางนี่ต้องยกให้พวกเธอเลยจริง ๆ”
“ก็จริง น้องหญิง ฉันจะบอกพวกเธอให้นะ พวกเธออย่าเอาไปพูดข้างนอกล่ะ ได้ยินว่าศาสตราจารย์หลินคนนั้นกับนักศึกษาของตัวเอง……”
ตลอดทั้งเช้าฟังข่าวซุบซิบจนเต็มอิ่ม นับว่าน่าสนใจกว่าอุดอู้อยู่บ้านจริง ๆ โดยไม่รู้ตัวถั่วลิสงก็แกะเสร็จเรียบร้อย เดี๋ยวก็เอาไปหยอดปลูกได้แล้ว
“ต้าเป่า เอ้อร์เป่า กลับบ้านกับย่าได้แล้ว เที่ยงวันนี้พวกเรากินบะหมี่กันดีไหม?”
“ดีครับ! คุณย่า!”