ตอนที่ 45 ชายผู้ถูกดักฟัง

ป้าหวังถือองุ่นมาเยี่ยมเด็ก ๆ พร้อมกับเล่าเรื่องสนุกสนานที่ตัวเองได้ยินมาให้หยางอวี้เฟินฟัง

“ฉันยังคิดอยู่เลยว่าทำไมวันนี้จู่ ๆ ถึงมีคนมาถามว่าฉันยังทำรถเข็นอีกไหม ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ความจริงของพรรค์นั้นทำไม่ยากเลย ไปหาช่างไม้สักคนก็ทำออกมาได้แล้ว ทำโครงขึ้นมาสักอันแล้วใช้ผ้าเนื้อหนาทนทานเย็บเป็นกระเป๋าที่นั่ง เด็กก็เข้าไปนั่งเล่นข้างในได้แล้วไม่ใช่หรือ”

หยางอวี้เฟินพูดพลางเข้าใจกระจ่างแจ้ง

“ทำด้วยไม้มันจะหนักขนาดไหนกัน อีกอย่างฝีมือก็ไม่แน่ว่าจะสู้เธอได้ พวกนั้นน่ะพลาดกันไปเองทั้งนั้น ไว้รอให้ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าโตขึ้น รถเข็นคันนี้ก็ไม่ได้ใช้แล้ว ถึงเวลานั้นฉันก็พลอยได้รับประโยชน์ไปด้วย”