ตอนที่ 44 ผลลัพธ์ของการเห็นแก่ของถูก

พอเด็กเริ่มฟันขึ้น แค่เคี้ยวแท่งกัดฟันก็ชักเอาไม่อยู่ หยางอวี้เฟินจึงคิดจะทำของกินสำหรับลับฟันขึ้นมาบ้าง มันเทศตากแห้งนั้นทำง่ายที่สุดแล้ว ทว่าหากอยากทำให้รสชาติอร่อยก็ต้องใส่ใจเปลืองแรงไม่น้อยเช่นกัน

เธอตักข้าวตุ๋นบดป้อนเด็กทั้งสองคนก่อน จากนั้นก็ส่งของเล่นให้เด็ก ๆ เล่นกันเอง แล้วหยางอวี้เฟินจึงเริ่มลงมือล้างมันเทศ

นำมันเทศที่ล้างสะอาดแล้วขึ้นนึ่งบนหม้อ แล้วก็สาละวนนำกระด้งที่จะต้องใช้ในอีกสักครู่ไปล้างให้สะอาดแล้วตากให้แห้ง

พอเด็กเริ่มร้องไห้ เธอเดินเข้าไปดูในห้อง ก็เห็นว่าต้าเป่าขว้างลูกบอลไปไกลเกินจนเอื้อมเก็บไม่ได้ หยางอวี้เฟินจึงช่วยเก็บขึ้นมาส่งคืนให้อีกครั้ง

เนื่องจากทำไว้ให้เด็กกิน หยางอวี้เฟินจึงลอกเปลือกมันเทศออกจนหมด แล้วหั่นเป็นเส้นเล็ก ๆ เกลี่ยลงในกระด้งเพื่อผึ่งแดด