กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เถ้าแก่ พี่เสวียกั๋ว อย่าเลย ถึงเมื่อกี้จะโมโหก็เถอะ แต่ค่าพื้นที่ขายพวกเราก็จ่ายไปแล้ว เอาคืนก็ไม่ได้ ไว้รอ รอให้พื้นที่ขายหมดสัญญาก่อน พวกเราค่อยไปเอาคืน”
“เมื่อกี้แกยังโมโหจนจะต่อยคนอยู่ไม่ใช่เหรอ”
หลี่เสวียกั๋วมองไปยังน้องชายลูกพี่ลูกน้องที่ตนเองพาออกมาจากหมู่บ้าน
“นั่นมันไม่เหมือนกัน ฉันก็แค่พูดไปงั้น จะไปสร้างเรื่องเดือดร้อนให้พี่เสวียกั๋วจริง ๆ ได้ยังไง พวกเราลองคิดกันดีกว่าว่าจะไปหน้าประตูโรงงานไหนดี”
หยางอวี้เฟินเปิดหูเปิดตาไปตลอดทาง จากนั้นก็ซื้อเอา ๆ จ่ายเงินออกไป 120 กว่าหยวน รวมกับผ้าห่มไฟฟ้าสองผืน วันนี้ใช้จ่ายไป 174 หยวน 5 เหมา
ถือข้าวของพะรุงพะรังกลับมาที่เขตบ้านพักครอบครัว หยางอวี้เฟินวางของไว้ที่บ้านแล้วก็ไปสหกรณ์จัดจำหน่ายอีกรอบ