ตอนที่ 2 เก็บข้าวของไปหาลูกสะใภ้

สายตาของผู้ตรวจการการเมืองจ้าวมองเสิ่นเซี่ยนจวินอย่างตำหนิติเตียน

“ผมตกลงครับแม่ เรื่องแค่นี้เอง…”

เสิ่นเซี่ยนจวินนึกว่าเป็นเพราะตนบอกว่าจะไม่ส่งเบี้ยเลี้ยงกลับบ้านจนทำให้แม่ไม่พอใจ จึงอยากจะอธิบายสักหน่อย ทว่าน่าเสียดายที่หยางอวี้เฟินไม่เปิดโอกาสให้เขาเลย

“สหายผู้ตรวจการการเมืองได้ยินแล้วนะ มีผู้ตรวจการการเมืองช่วยเป็นพยาน ฉันก็เชื่อมั่นในกองทัพของเรา จะไม่รบกวนเวลาทำงานของสหายผู้ตรวจการการเมืองแล้ว”

หยางอวี้เฟินพูดจบก็วางสายโทรศัพท์ ไม่อยากฟังคำพูดไร้สาระของลูกชาย

หยางอวี้เฟินกะเวลาไว้แล้วจึงหยิบเงิน 1 หยวนออกมา การรับโทรศัพท์ก็ต้องเสียเงินเช่นกัน แพงหูฉี่จริง ๆ