เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“อวี้เฟิน อวี้เฟิน ที่กองการผลิตมีโทรศัพท์ถึงเธอน่ะ!”
กุ้ยเซียงตะโกนเรียกเสียงดัง
เสียงดังลั่นอันคุ้นเคยปลุกหยางอวี้เฟินให้สะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันที เธอตายไปแล้วไม่ใช่หรือ?
หยางอวี้เฟินยกมือขึ้นคลำท้ายทอยของตัวเอง ความเจ็บปวดรุนแรงนั้นคล้ายยังคงอยู่ ทว่าเมื่อคลำดูกลับไม่มีบาดแผล อีกทั้งเธอควรจะอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ใช่หรือ?
“อวี้เฟิน อวี้เฟิน เธอทำอะไรอยู่น่ะ? ลูกชายเธอโทรศัพท์มาที่กองการผลิต ให้เธอไปรับสายแน่ะ!”
เสียงดังลั่นของกุ้ยเซียงดังขึ้นอีกครั้ง
หยางอวี้เฟินเจ็บแปลบที่หัวอก เธอเกิดใหม่แล้วจริง ๆ เกิดใหม่กลับมาเมื่อสองปีก่อน ตอนที่ลูกชายโทรศัพท์มาบอกว่าตัวเองแต่งงานแล้ว
ตอนที่ลูกสะใภ้ฉินเนี่ยนยังไม่ประสบเคราะห์ หลานชายก็ยังไม่ตาย และไอ้ลูกชายสารเลวที่ทอดทิ้งภรรยากับลูกก็ยังไม่สูญหายไป