กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 462 ตะวันจันทราแสงส่องภูผาธารา (ยี่สิบเอ็ด)
หลิงจิ่วเซียวรู้สึกว่าท่านเจ้าสำนักของตัวเองพูดขนาดนี้ก็แทบจะเอ่ยชื่อออกมาตรง ๆ แล้ว
หลิงจิ่วเซียวน้อยใจอยู่นะ
ส่วนหลงเจวี๋ยเสินที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาบนใบหน้า
เขากำลังคิดอยู่แล้วว่าครั้งหน้าจะจัดการกับไอ้หนูที่ไม่รู้ว่าฟ้าสูงดินต่ำคนนี้ยังไงดี
ในใจหลิงจิ่วเซียวกลับรู้สึกเสียใจ
ตอนนั้นทำไมเขาถึงไม่เอามังกรน้อยตัวนี้มาต้มกินเหมือนปลาไหลไปเลย?
กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หลิงจิ่วเซียวกลับมาที่สำนักได้หนึ่งปีแล้ว
ในเวลาหนึ่งปีนี้ ระดับการบ่มเพาะของหลิงจิ่วเซียวพุ่งพรวดขึ้นไป ข้ามผ่านขั้นราชันอริยะไปเลย