กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 มีสิ มีทุกอย่าง
ตอนที่ทั้งสองคนเดินออกมาจากศูนย์เงินตราและหลักทรัพย์ เจียงหลินจ้องมองออกซิเจนในมือที่มีลักษณะเหมือนเหรียญด้วยความสงสัยเล็กน้อย
“สถานที่ประเภทเมืองแบบนี้นี่ มีกฎระเบียบการแลกเปลี่ยนแบบนี้เหมือนกันหมดเลยเหรอ?”
“เหรียญเงิน 1 เหรียญแลกออกซิเจนได้ 1 เหรียญเหรอ?”
“เมืองส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น” ไคส์พยักหน้า “ออกซิเจนพวกนี้ล้วนผ่านการกรองโดยองค์กรวิชาชีพ ไม่เหมือนกับดินแดนระเบียบที่ยังคงมีการหมุนเวียนเกล็ดออกซิเจนที่ผลิตขึ้นเองในหมู่ชาวบ้าน”
“แบบนั้นไม่ว่าจะดูดซับหรือนำไปใช้กับคน ก็ล้วนมีผลข้างเคียงเล็กน้อยทั้งสิ้น”
“แต่ออกซิเจนบริสุทธิ์ที่ทำเป็นเหรียญแบบนี้ นายถึงขั้นกินเข้าไปได้โดยตรงเลยด้วยซ้ำ”
“ไม่มีผลกระทบใด ๆ ต่อร่างกายเลย”