กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 น่านน้ำเงาสะท้อน
“คุณก็รู้นี่ ผมไม่ได้เมาเรือหรอกนะ”
“ผมแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายเฉย ๆ” เจียงหลินริมฝีปากซีดเล็กน้อย ในมือยังถือถุงสีดำใบหนึ่งไว้
ไคส์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หัวเราะจนตัวสั่น “คุณเจียง ปากแข็งไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอกจริงไหมครับ?”
“ผมเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าคุณจะเมาเรือ”
เจียงหลินเพิ่งจะอ้าปากเถียงก็ต้องกลืนคำพูดลงคอ เมื่อท้องไส้ปั่นป่วนอย่างหนัก เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมตัวเองถึงเมาเรือ ทั้งที่นั่งรถก็ไม่เห็นเป็นอะไร แต่พอนั่งเรือทีไรเป็นต้องเมาทุกที
ความรู้สึกโคลงเคลงเหมือนลอยอยู่บนฟ้าแบบนั้น ทำเอาหัวเขาเหมือนกำลังเต้นระบำ
ที่สำคัญที่สุดคือ เขาไม่เคยนึกฝันเลยว่าการเดินทางเที่ยวนี้จะยาวนานถึง 7 วัน