กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ลองเรียกท่านเคย์ให้ฟังหน่อย
หลังจากรับเหรียญทองมาหนึ่งร้อยเหรียญ และชี้เลือกที่ดินในเขตทรัพย์สินของหานเหลียงอย่างตามใจชอบ
เจ้านครหานจึงผ่อนลมหายใจออกมา ที่เขาเกรงกลัวคือหากอีกฝ่ายไม่ยอมรับ... ผู้ที่จะเดือดร้อนก็คือลูกชายไม่เอาถ่านของเขานั่นเอง
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นพ่อค้า เขาย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี
“ยังไม่รีบมาขอโทษอีก?” หานเหลียงขมวดคิ้วแน่น ตะคอกใส่ลูกชายที่คุกเข่าอยู่บนพื้น “แกยังโดนตบไม่พอหรือไง?”
ชายที่คุกเข่าบนพื้นกระตุกหางตาเล็กน้อย เขากล่าวขอโทษอย่างจริงใจอีกครั้ง
เจียงหลินยอมรับคำขอโทษนั้น
ในหัวเขานึกถึงความคิดชั่วร้ายขึ้นมาว่า หรือจะตบเขาอีกสักฉาดดี?
แต่ลองคิดดูแล้ว ดูเหมือนจะทำตัวเป็นเดรัจฉานเกินไปหน่อย