กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 สวนลูกกวาด
“นี่มันไร้สาระเกินไปแล้ว!”
“หัวฉันจะระเบิดอยู่แล้ว!”
“แกบอกว่าไอ้คนแซ่ฉู่ตบแกฉาดหนึ่ง! แถมยังให้แกไปขอโทษไอ้หนุ่มนั่นอีกเนี่ยนะ?”
“ไม่ว่าแกจะพูดเรื่องอะไร ให้แกเรียบเรียงคำพูดของตัวเองก่อน” หานเหลียงจ้องมองลูกชายที่กุมหน้าตัวเองอยู่ตรงหน้า สีหน้ามืดมน
“พ่อ ผมจะโกหกพ่อทำไมกันล่ะ?”
“พ่อไม่เห็นรอยตบบนหน้าลูกชายพ่อหรือไง?” ชายหนุ่มทำหน้าตัดพ้อ
หานเหลียงยังคงใจเย็นมาก “ข้อหนึ่ง เขาตบแกได้ ก็แสดงว่าต้องมีเหตุสุดวิสัยบางอย่าง”
“ข้อสอง เขาไม่มีทางตบแกโดยไม่มีสาเหตุหรอก”
“ข้อสาม ไอ้หนุ่มนั่นเป็นใคร?”