กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 149: หมาอาศัยบารมีเจ้าของ กับการปะทะของขั้นเจ็ด
“ลู่เยี่ยนโจว อยู่ต่อให้ฉัน!”
เสียงของซ่งไป๋ก้องสะท้อนไปทั่วกำแพงเมือง
ทันทีที่ห้าคำนี้หลุดออกมา อากาศก็แข็งตัวในพริบตา
ลู่เจิ้นเทียนยืนอยู่หน้ารถบัญชาการ เกราะมังกรเพลิงเปล่งแสงสีแดงเจิดจ้า
“จะให้ฉันทิ้งลูกชายไว้เหรอ?”
“แกเป็นใครกัน!”
เขายกมือขวาขึ้น ลูกไฟคลุ้มคลั่งก่อตัวขึ้นกลางฝ่ามือ
“เมื่อวานหมัดเดียวของฉันยังฆ่าแกไม่ตาย วันนี้ยังกล้ามาเห่าอยู่ต่อหน้าฉันอีก!”
ซ่งไป๋ยืนอยู่หลังกำแพงเชิงเทิน สัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนน่าสะพรึงกลัว จึงถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว