กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 97: พ่อลูกพบกันอีกครั้ง วิกฤตหลาน
“ศพ...ศพคืนชีพเหรอ?”
ตอนนี้คอของลู่เจิ้นเทียนแข็งยิ่งกว่าลู่เยี่ยนโจวเสียอีก เขาค่อย ๆ หันกลับไปทีละนิด
ดวงตาเบิกกว้าง จ้องศพตรงหน้าไม่วางตา
จากนั้นก็หันขวับไปมองเสิ่นปิงหนิงที่นั่งอยู่บนพื้น
“ลูกสะใภ้”
“ฉัน...ฉันฝ่ากระแสปั่นป่วนมิติจนสมองพังไปแล้วเหรอ? เมื่อกี้เหมือนฉันได้ยินไอ้เด็กนั่นเรียกฉันว่าตาแก่เลยนะ?”
ดวงตาของเสิ่นปิงหนิงยังคงแดงก่ำ แต่ริมฝีปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน
เธอฝืนยกแขนซ้ายที่หลุดจากข้อต่อขึ้น แล้วพยักหน้าเบา ๆ
“คุณลุงลู่”