บทที่ 96: ปกป้องคนของตัวเองแบบสุดโต่ง ลูกชายฉันพูดได้แล้วเหรอ?

บทที่ 96: ปกป้องคนของตัวเองแบบสุดโต่ง ลูกชายฉันพูดได้แล้วเหรอ?

คมมีดน้ำแข็งยาวสิบเมตรฟันเข้าใส่เสาเพลิงทองชาด

มันต้านไว้ได้ไม่ถึงครึ่งวินาที

“กร๊อบ!”

คมมีดน้ำแข็งยักษ์แตกสลายเป็นชิ้น ๆ

เสิ่นปิงหนิงกลืนรสคาวหวานที่เอ่อล้นขึ้นมาจากลำคอ แล้วไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ฝืนเค้นพลังพิเศษเฮือกสุดท้ายจากห้วงจิตออกมา

มือซีดแข็งข้างหนึ่งยื่นมาจากด้านข้าง คว้าคอเสื้อด้านหลังของเธอแล้วกระชากเธอถอยไปด้านหลังอย่างแรง

ลู่เยี่ยนโจวเข้ามาขวางอยู่ด้านหน้า

ผีดิบเขียวกอดอกไขว้แขนไว้ตรงหน้าอก เพลิงศพโลกันตร์พวยพุ่งออกมาอย่างไม่คิดชีวิต

“ตูม!”