บทที่ 27: พาศพขึ้นเวที พันธสัญญาเป็นตาย

บทที่ 27: พาศพขึ้นเวที พันธสัญญาเป็นตาย

โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งนครเจียงเฉิง อาคารบริหาร ห้องประชุมชั้นบนสุด

เสิ่นเฮ่อชวนยืนเอามือไพล่หลังอยู่หน้าหน้าต่างกระจกเต็มบาน มองลงไปยังสนามเบื้องล่างจากที่สูง

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดงก่ำ ทั้งตัวยังแผ่ความเหนื่อยล้าที่ปกปิดแทบไม่มิด

หลินโย่วเวยยืนอยู่ข้างเขา มือทั้งสองข้างกำแขนเสื้อสามีแน่นจนเล็บแทบจิกเข้าเนื้อ

“เสิ่น หนิงเอ๋อร์เธอ…”

เสียงของเธอสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำ

“เรื่องนี้จะสำเร็จจริง ๆ เหรอ?”

เสิ่นเฮ่อชวนไม่ได้หันกลับมา เพียงส่ายหน้าอย่างขมขื่น