บทที่ 26: พาศพเข้าสนาม เรียกชื่อปลุกพลัง

บทที่ 26: พาศพเข้าสนาม เรียกชื่อปลุกพลัง

สนามกีฬาหมายเลขหนึ่งปกคลุมด้วยความเงียบงัน

เสิ่นปิงหนิงเข็นรถเข็นโลหะผสมสีดำมาหยุดอยู่หน้าสุดของแถวชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก ห้อง 1

ผู้คนพากันถอยเปิดทางออกไปสองข้างโดยอัตโนมัติ เว้นพื้นที่ว่างรอบรถเข็นเป็นวงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางสามเมตร

ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ กระทั่งไม่มีใครกล้าหายใจเสียงดัง

แสงแดดส่องลงบนใบหน้าซีดขาวของลู่เยี่ยนโจว

แก่นวิญญาณน้ำแข็งเหมันต์บนหน้าอกแผ่ไอเย็นสีฟ้าเข้มออกมา

จ้าวหู่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ดวงตาแดงก่ำ ริมฝีปากขยับไปมาแต่เปล่งเสียงไม่ออกแม้แต่น้อย

เฉินเหมี่ยวเหมี่ยวก้มหน้า มือทั้งสองขยุ้มชายเสื้อแน่น

เจ้าอ้วนหลิวกลืนน้ำลาย ลดเสียงลงแล้วโน้มตัวไปกระซิบข้างหูกรรมการฝ่ายกีฬา