ฆ่าสามี

ฆ่าสามี

เสิ่นลั่วแก้ความเข้าใจของเหลียงรั่วเวยเสียใหม่ว่า เขาไม่ได้เป็นคนลงมือฆ่าเสิ่นมู่จือ ต้วนหลีต่างหากที่เป็นคนฆ่า

“พ่อเจ้าตาย ผู้หญิงของเจ้าสั่งให้คนของเจ้าไปลงมือแท้ ๆ!”

“เจ้ากลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ใจคอเจ้าทำด้วยอะไรกันแน่”

เหลียงรั่วเวยมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ รู้สึกว่าเขาไร้ความรู้สึก ไม่ต่างอะไรกับตัวประหลาด

แต่เสิ่นลั่วกลับคิดว่านางแก่ตัวแล้วถึงได้ใช้อารมณ์นำเหตุผล และเอะอะก็ตกใจไปหมด

“สิ่งที่ราชวงศ์ไม่เคยขาดก็คือการเข่นฆ่ากันเองในหมู่สายเลือดเดียวกัน ฮ่องเต้เองก็เคยทำเรื่องทำนองนี้มาแล้วไม่ใช่หรือ”

อย่าว่าแต่ต้วนหลีเป็นคนลงมือเลย ต่อให้เป็นข้าเอง ข้าก็ลงมือได้

เสิ่นมู่จือเป็นพ่อผู้ให้กำเนิดข้าก็จริง แต่เราสองคนเคยผูกพันอะไรกันด้วยหรือ ตอนข้าอยู่จวนตระกูลเสิ่น เขาไม่เคยเหลียวแลข้าแม้แต่แวบเดียว