ฆ่าบิดา

ฆ่าบิดา

ตั้งแต่ตอนที่ต้วนหลีพูดถึงสิ่งที่นางตั้งตารอในช่วงตั้งครรภ์ จงเยวี่ยหรูก็เชื่อคำพูดของต้วนหลีสนิทใจแล้ว

เวลาพูดกับต้วนหลี นางจึงไม่ต้องคิดแล้วคิดอีกเหมือนแต่ก่อน เพราะกลัวว่าจะกระทบความรู้สึกที่มีต่อกันอีก

ลูกสาวของนางเอง นางอยากพูดอะไรก็พูดได้ หากไม่ใช่ลูกสาว ขืนพูดมากไปก็คงมีแต่จะทำร้ายจิตใจกัน

จงเยวี่ยหรูจะเป็นอย่างไร ต้วนหลีก็รับได้ทั้งนั้น ในเมื่อมีต้วนหมิงเฟิงเป็นบรรทัดฐานอยู่ก่อนแล้ว นางจึงเปิดใจยอมรับคนอื่น ๆ ในบ้านได้ง่ายมาก

เมื่อปลดล็อกปมในใจได้แล้ว ต้วนหลีก็พาเฟิงอวิ๋นออกเดินทางต่อ

พอใกล้จะถึงเมืองหลวงของแคว้นเฉิน ต้วนอีก็เข้ามาขวางไว้

“ฮูหยิน องค์รัชทายาทมีรับสั่งให้ข้าน้อยมารับท่านกับคุณหนูกลับแคว้นเหลียงขอรับ”

เขาคุกเข่าข้างหนึ่งลงหน้ารถม้าของต้วนหลีด้วยความเคารพและนอบน้อม