ต่างโลก

ต่างโลก

ต้วนหลีเชื่อ ด้วยสัญชาตญาณ

“คืนนี้ค่อยคุยกัน”

นางนั่งตัวตรง ประจวบเหมาะกับที่อาหารเช้าที่ป้าหลานเตรียมไว้เสร็จพอดี ร้อนกรุ่นวางเต็มโต๊ะ

“ท่านพี่ บะหมี่ไก่ฉีกที่ท่านชอบ กินเยอะ ๆ นะ” นางเพียงเอ่ยปากก็ทำลายความอึดอัดลงได้

“ท่านพ่อ ข้าอยากได้ฮะเก๋ากุ้งคริสตัลอันนั้น” เฟิงอวิ๋นเริ่มใช้งานพ่อแท้ ๆ ของตน

เสิ่นลั่วยอมรับนับถือจริง ๆ เขาไม่รู้ว่าต้วนหลีทำได้อย่างไร นี่หรือคือบทบาทผู้นำของแม่ในบ้าน

วันนี้เฟิงสิงดีใจจนมองเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า เป็นความดีใจแบบเด็ก ๆ ไม่ใช่แบบที่อายุยังน้อยแต่รู้จักผ่อนหนักผ่อนเบาแล้ว

มื้อเช้านี้เขากินจนอิ่มเต็มที่ ตอนอยู่ในวังเขากินเพียงเจ็ดส่วนอิ่มเท่านั้น จะชอบหรือไม่ชอบก็เป็นเช่นนั้นเสมอ