ตะบี้ตะบันจนตาย

ตะบี้ตะบันจนตาย

เผยหลิงยังไม่ได้ออกเรือน ทั้งไม่เคยคิดอยากเป็นแม่คน แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังอิจฉาต้วนหลีจนแทบบ้า

อย่าว่าแต่นางเลย แม้แต่เหลียงรั่วเวยก็ยังอิจฉายิ่งกว่า ความไว้เนื้อเชื่อใจ ความผูกพันพึ่งพา และแรงสนับสนุนที่เฟิงสิงมีให้ต้วนหลีช่างไร้เงื่อนไขและบริสุทธิ์หมดจดจริง ๆ

นางเองก็คลอดลูกมาตั้งสี่คน แต่ไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกเช่นนี้เลยสักครั้ง

ทั้งที่นางก็จับแม่ลูกคู่นี้แยกจากกันเหมือนกันแท้ ๆ แล้วทำไมเฟิงสิงถึงไม่เกลียดต้วนหลีบ้างเล่า

นางเอ่ยถามขึ้นมาลอย ๆ ว่า “เฟิงสิง คิดถึงแม่กับน้องสาวเจ้าบ้างหรือไม่”

เฟิงสิงปฏิเสธโดยไม่ลังเลเลยสักนิด “ไม่คิดถึงขอรับ ท่านแม่ไม่ชอบเข้าวัง ท่านอย่าบีบบังคับนางเลยจะดีกว่า”

ท่านแม่เคยบอกไว้ว่า นางยอมก้มหัวทำตัวเสงี่ยมเจียมตนมาตั้งสิบเจ็ดปี ต่อไปนี้ในบ้านนางจะต้องเป็นใหญ่คนเดียว ใครก็ขัดไม่ได้