ฎีกา

ฎีกา

เหลียงซวี่จ้องกองฎีกาตาค้าง ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่ ฮ่องเต้แคว้นเหลียงกลัวจะไปบีบคั้นเด็กเกินไป จึงยอมนั่งรอให้นางคิดได้เองอย่างใจเย็น

นางคิดตกแล้ว งานนี้รับไม่ได้เด็ดขาด ขืนรับมา นางคงไม่มีวันปีนขึ้นมาจากหลุมพรางนี้ได้อีกเลย

หย่งหนิงตระหนกตกใจอย่างยิ่ง เสด็จแม่แค่ชี้ส่ง ๆ พูดง่าย ๆ แต่กองที่ว่ามันกองโตมโหฬารจริง ๆ คนคนเดียวอุ้มกลับไม่ไหวแน่ นี่กะจะใช้งานนางจนเหนื่อยตายเลยหรืออย่างไร

และที่สำคัญที่สุดคือนางทำไม่เป็นนี่สิ ไม่เคยมีใครสอนวิชาตรวจฎีกาให้ และไม่เคยได้เห็นหรือเรียนรู้จากใครมาก่อนเลย

เพื่อสลัดชะตากรรมขององค์รัชทายาทหญิงทิ้งไป นางยอมลดคุณค่าตัวเองลงอย่างไม่ลังเล

“เสด็จแม่ ลูกทำไม่เป็นหรอกเพคะ ท่านแม่โปรดยกเว้นให้ลูกเถิด ลูกมันโง่เง่า ทำเรื่องดีไม่รอด มีแต่จะทำพังเสียมากกว่า!”