กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เข้าเฝ้าว่าราชการ
เหลียงรั่วเวยนึกว่าตนเองควบคุมพวกผู้ชายได้ ทว่าไม่เคยคิดเลยว่าคนพวกนั้นจะตาสว่างและมีสติกันขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นเหลียงเหวิน เสิ่นมู่จือ หรือเซี่ยงเทียนเหิง ดูเผิน ๆ เหมือนจะรักนาง ทว่าเมื่อเทียบกับอำนาจและตำแหน่งแล้ว พวกเขาก็พร้อมจะทิ้งนางได้ทุกเมื่อ
คำพูดของเสิ่นลั่วนางเก็บเอามาคิด หากบีบให้เขากับต้วนหลีจนตรอก ทั้งคู่ก็พร้อมจะแลกชีวิตได้ทันที นางย่อมรับฟัง แต่ก็ไม่มีทางเชื่อไปเสียหมด
“จางเหวยเซิ่ง จับตาดูวังบูรพาไว้ให้ดี แล้วส่งคนไปคอยคุ้มกันองค์หญิงเพิ่มด้วย เรียกพวกท่านเสนาบดีเข้าวังมาหารือราชการ”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
……
ครึ่งชั่วยามต่อมา บนเส้นทางเดินในวัง พวกท่านเสนาบดีพากันเดินจ้ำอ้าวด้วยความเร่งรีบ ต่างไม่รู้ว่าฮ่องเต้มีรับสั่งเรียกเข้าเฝ้าด่วนด้วยเรื่องอันใด แม้เดินสวนทางกันก็ยังไม่มีเวลาพูดคุย