กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
มัดตัว
เฝิงซื่อสุ่ยรู้สึกว่ามีเรื่องหนึ่งน่าจะเป็นฝีมือของฮูหยิน แต่ช่วงนี้รัชทายาทอารมณ์ไม่ดี เขาจึงไม่มีโอกาสได้พูดสักที ได้แต่เก็บงำไว้ในใจจนอึดอัดอยู่นาน
เสิ่นลั่วบอกว่า “มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ เถอะ”
เฝิงซื่อสุ่ย “คราวนี้ที่ฝ่าพระบาทถูกพิษ หมอหลวงตรวจชีพจรให้แล้ว นอกจากพิษชีเจวี๋ยส่าน พระองค์ยังเคยต้องพิษอื่นอีกพ่ะย่ะค่ะ”
เสิ่นลั่วพอจะเดาออกว่าเขาจะพูดอะไร เรื่องไร้ทายาทนั้น คนในสำนักหมอหลวงคงรู้กันหมดแล้ว คนพวกนั้นคงไม่กล้าปากโป้ง แต่เจ้าบ้าหยางไม่มีเรื่องไหนที่ไม่กล้าทำ
“ชีเฟิงบอกเจ้าหรือ”
“ฝ่าพระบาททรงทราบอยู่แล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ เป็นฝีมือฮูหยินหรือ”
“ไม่ใช่ เปิ่นกงทำเอง เปิ่นกงไม่อยากให้ฮูหยินต้องทนทุกข์ทรมานกับการมีลูกอีก”