กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
รัชทายาท
พอราชโองการแต่งตั้งซื่อจื่อส่งลงมา หยางเผยหมินเห็นจวนจิ้งอันโหวประดับโคมแขวนผ้าแดงฉลองกันใหญ่โต ในใจก็อิจฉาตาร้อนจนแทบทนไม่ไหว
“ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย นังเด็กบ้านั่นทุ่มเทสุดตัวช่วยตระกูลเซียวของพวกเจ้า แต่กลับกดหัวข้าให้ปรุงยาลูกกลอนอยู่ที่นี่ทั้งวันทั้งคืน”
“ทุกคนก็เป็นสหายกันทั้งนั้น นางเลือกปฏิบัติต่างกันเกินไปแล้ว”
เซียวผิงอารมณ์ดี หิ้วสุรากับกับแกล้มมานั่งดื่มที่ลานเรือนของเขา หยางเผยหมินดื่มไปจอกหนึ่งก็โอดครวญไปคำหนึ่ง
“ไม่ยุติธรรมตรงไหน ต้วนหลีไม่เคยปล่อยใครรอดไปสักคน เจ้าคิดว่าตอนนี้ตาเฒ่าอันมีความสุขดีหรือไง ทุกวันนี้ต้องหาเงินงก ๆ ให้ผัวเมียคู่นั้นอยู่นั่นแหละ”