รู้สึกผิดในใจ

รู้สึกผิดในใจ

หลังจากฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ เซี่ยงเทียนเหิงก็เข้าวังมาปรนนิบัติรับใช้อยู่บ่อยๆ แต่ไม่ได้พักค้างคืนในวัง

เขามีธุระของตัวเอง อีกทั้งฮ่องเต้ยังมีชายบำเรออยู่บ้าง เห็นแล้วมันแสลงใจ ก็เลยไม่อยากทนมอง

ฮ่องเต้หัวเราะเยาะว่าเขาแก่ป่านนี้แล้วยังจะมาหึงอีก เมื่อก่อนตอนอยู่จวนองค์หญิงยังตัวติดกันแทบไม่ห่าง พอตอนนี้เข้าวังมาแล้ว กลับไม่อยากอยู่เคียงข้างเสียนี่

เซี่ยงเทียนเหิงตอบเพียงว่า เมื่อก่อนเขาเป็นหนึ่งเดียวขององค์หญิง ทว่าตอนนี้ เขาคงไม่อาจเรียกร้องให้เป็นหนึ่งเดียวของฝ่าบาทได้

พอพูดมาถึงขั้นนี้ เหลียงรั่วเวยจึงยอมปล่อยให้เขาออกจากวัง แต่ก็มอบสิทธิพิเศษให้เข้าออกวังหลวงได้ตามใจชอบ ทั้งยังบอกเขาว่าต่อให้จะมีชายบำเรอมากแค่ไหน เขาก็ยังเป็นคนที่สำคัญที่สุดอยู่ดี