วางหมาก

วางหมาก

พอต้วนหลีคิดถึงความเป็นไปได้นี้ขึ้นมา อารมณ์ก็พลอยดิ่งวูบไปทั้งตัว

นี่นางโดนสวรรค์วางหมากดักเข้าให้แล้วสินะ ตัวนางเองอยู่ดี ๆ คนเดียวแท้ ๆ ต้องมาดิ้นรนเอาชีวิตรอดในต่างโลกอย่างโดดเดี่ยวและจำยอม

กว่าจะลืมตาอ้าปากใช้ชีวิตเหมือนผู้เหมือนคนได้ สุดท้ายกลับกลายเป็นแค่ตัวช่วยคอยซัพพอร์ตให้เสิ่นลั่วเสียนี่ ตอนแรกยังแอบแซวลูกชายว่าเป็นคนถูกใช้เป็นเครื่องมืออยู่เลย ที่ไหนได้ ตัวเองก็ไม่ต่างกันสักนิด

เสิ่นลั่วเห็นสีหน้าของต้วนหลีดูไม่ค่อยดี จึงรีบถามนางทันที “เป็นอะไรไปหรือ อาหลี เนื้อปลาไม่อร่อยหรือ”

ต้วนหลีส่งเสียงฮึ่ยเบา ๆ ก่อนจะดัดเสียงหวานตอบกลับไปว่า “จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงกันเจ้าคะ สวามีอุตส่าห์ช่วยแกะก้างปลาให้เองกับมือ เนื้อปลาหวานอร่อยที่สุดเลย”