ชุนเหมียว

ชุนเหมียว

จ้าวลิ่วเหนียงเห็นฮูหยินไม่ถามเรื่องนั้นต่อ คล้ายกับเปลี่ยนเรื่องคุยไปแล้ว ก็รู้สึกอับอายและละอายใจเป็นที่สุด

นางสำคัญตัวเองผิดไปจริง ๆ นึกว่าพอรู้หนังสือไม่กี่ตัว ก็จะช่วยฮูหยินทำงานและสร้างผลงานได้เหมือนพี่ชายแล้ว

ฮูหยินพูดถูกทุกอย่าง เด็กสาวอย่างนางจะเอาอะไรไปคุมคนอื่นให้อยู่หมัด ซ้ำยังเพ้อฝันจะทำเรื่องพวกนี้ใต้จมูกทางการ ช่างไร้เดียงสาเสียจริง

พอนึกถึงตรงนี้ นอกจากความละอายใจแล้ว นางยังรู้สึกหมดเรี่ยวแรง หากเกิดมาเป็นชายก็คงจะดีไม่น้อย

ต้วนหลีไม่ได้คิดจะบีบคั้นนาง ทั้งยังตั้งใจจะผลักดันให้นางทำงานพวกนี้จริง ๆ ที่ชี้ให้เห็นอุปสรรค ก็เพื่อให้รู้จักคิด ไม่ใช่เอาแต่ใช้ความมุทะลุ

ไม่อย่างนั้นจะดูวู่วามเกินไป