กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
รนหาเรื่องเจ็บตัว
เหลียงหมิงจู “ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้น! ข้าไม่ได้ถูกหลอก ทุกย่างก้าวข้าคำนวณเอาไว้หมดแล้ว!”
แม้เรื่องจริงอาจมีบางจุดต่างไปบ้าง แต่คงไม่คลาดเคลื่อนไปจากนี้เท่าไร ต้วนหลีกับเสิ่นลั่วทบทวนลำดับเหตุการณ์ทั้งหมดกันมาแต่เนิ่น ๆ แล้ว
ต้วนหลี “เจ้าจะวางแผนมาดีแค่ไหน สุดท้ายก็ตกหลุมพรางของเหลียงรั่วเวยอยู่ดี การที่เจ้ายอมอยู่อย่างสงบเสงี่ยมในตระกูลเซี่ยงตั้งสองปี ก็เท่ากับเปิดโอกาสให้นางมีเวลามากพอจนตั้งหลักในแคว้นเหลียงได้อย่างมั่นคง”
ในที่สุดเหลียงหมิงจูก็หลุบตาลง น้ำเสียงแผ่วลงด้วยความเหนื่อยล้าเต็มที “เจ้าพูดถูก ทั้งหมดล้วนเป็นความจริง เหลียงรั่วเวยหลอกข้า นางไม่ได้คิดจะคืนฐานะให้ข้า แต่นางสวมรอยแย่งตัวตนของข้าไปตรง ๆ ต่างหาก”