อาเซี่ยว

อาเซี่ยว

เสิ่นลั่วบอกต้วนหลีว่า “พอเรื่องตระกูลไป๋เกิดขึ้น ในราชสำนักก็มีคนทูลถวายฎีกา ให้ปู่หลานตระกูลมั่วไถ่โทษด้วยความชอบ กลับคืนสู่สนามรบอีกครั้ง”

ฮ่องเต้ทรงเห็นชอบ ตรัสว่าในเมื่อปู่หลานตระกูลมั่วยังมีชีวิตอยู่ ชะตากรรมของแม่ทัพนายกองก็คือการสละชีพในสนามรบ

“เมื่อก่อนพวกเขาก็จัดว่าเก่งกล้าสามารถในการศึก ไม่สู้ให้โอกาสพวกเขาอีกสักหน นำความดีความชอบมาลบล้างความผิด”

ต้วนหลีพูดไม่ออกไปเลย แคว้นเหลียงแย่งชิงบัลลังก์กันวุ่นวายก็จริง แต่แคว้นเฉินเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร

ทั้งที่ไม่มีแม่ทัพที่เหมาะสมแล้วแท้ ๆ แต่กลับไปดึงเศษสวะขึ้นมาเพื่อจะก่อศึกนี้ให้ได้ ไม่มีใครคิดถึงชาวบ้านตาดำ ๆ อย่างจริงใจเลยสักคน

“เขาใช้ก้นคิดหรือไง ถึงขั้นนี้แล้วยังจะเปิดศึก ชอบทำสงครามขนาดนั้นเลยเหรอ”