คิดแผนชั่ว

คิดแผนชั่ว

พอเขียนไปเรื่อย ๆ มุมปากของฉู่เซี่ยวก็เริ่มมีรอยยิ้ม เขานึกถึงคนที่ตัวเองหลงรัก นึกถึงเรื่องราวในอดีตทีละเล็กละน้อย ลายเส้นพู่กันถึงขั้นแฝงความรักเอาไว้ด้วย

ตอนแรกเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังทรยศฮ่องเต้ แต่ต่อมาก็พบว่าสิ่งที่เสิ่นลั่วต้องการไม่ได้แตะต้องความลับอะไรเลย แบบนี้ก็ถือว่าไม่ได้ทรยศแล้ว พอคิดได้แบบนี้ก็ทำให้เขาสบายใจขึ้นบ้าง

เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร เขาเดาว่าเสิ่นลั่วคงแค่อยากรู้จักจักรพรรดินี อยากรู้จักแม่ของตัวเอง ถึงได้ให้เขาเขียน ใครบ้างจะไม่อยากได้อ้อมกอดของแม่ เสิ่นลั่วก็แค่โกรธ โกรธที่นางทอดทิ้งเขาไป