กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ความเสียดาย
พอเห็นเซี่ยงเทียนเหิงยืนกรานแบบนั้น หยางเผยหมินก็ไม่พูดอะไรต่อ ได้แต่ถามขึ้นมาคำหนึ่ง “หลายปีขนาดนี้แล้ว เหลียงรั่วเวยมีลูกกับผู้ชายตั้งหลายคน ทำไมถึงไม่ยอมมีลูกกับเจ้าสักคนล่ะ”
“ตอนนี้นางได้เป็นฮ่องเต้แล้ว เห็นทีคงไม่มีทางมีลูกให้เจ้าอีกแล้วล่ะ”
“อยู่เคียงข้างนางมาตั้งหลายปี แต่ไม่มีลูกของตัวเองเลย เจ้าไม่เสียดายจริง ๆ หรือ”
“ข้าจำได้นะว่า เมื่อก่อนเจ้าชอบพวกลูก ๆ ที่นางคลอดออกมามาก รักเหมือนลูกในไส้แท้ ๆ เลย”
เซี่ยงเทียนเหิงมองเขาด้วยความแปลกใจ “พอนางคลอดเหลียงเซิงกับเสิ่นลั่วเสร็จ ร่างกายก็พังจนมีลูกไม่ได้อีก ตอนนั้นข้ายังขอให้เจ้าเทียบยาบำรุงให้นางอยู่เลย เจ้าเคยตรวจชีพจรให้นางแท้ ๆ ไม่น่าจะไม่รู้เรื่องนี้นี่”