กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พ่อลูก
ต้วนหลีบอกเรตราคาออกมาก่อน ปิดป้ายราคาชัดเจน ไม่เอาเปรียบใคร ถ้าเขาเห็นว่าเหมาะสมค่อยพูด ถ้าคิดว่าไม่ไหวก็หุบปากไป นางไม่รับการต่อราคาและไม่ยอมให้เอาเรื่องครอบครัวมาผูกมัดทั้งนั้น
เสิ่นลั่วไม่ลังเลเลย เขานับตั๋วเงินสองแสนตำลึงส่งให้นางทันทีตรงนั้น “แคว้นเหลียง เมืองหลวง”
ต้วนหลีรับเงินมา ไม่ได้ถามว่าทำไมเขาถึงไม่ให้คนของตัวเองไปส่ง มีเงินให้หา นางก็ต้องคว้าเอาไว้อยู่แล้ว
“ตกลงตามนี้ อีกสามวันตอนเที่ยงคืน ให้คนของเจ้าพาพวกเขาไปส่งที่วัดร้างนอกประตูด้านใต้ของเมือง เรื่องหลังจากนั้นปล่อยให้ข้าจัดการเอง เจ้าไม่ต้องเข้ามายุ่งแล้ว”
ในเมื่อต้วนหลีกล้าพูดแบบนี้ ย่อมทำได้จริงแน่นอน เสิ่นลั่วจึงวางใจในตัวนาง