หลอกใช้

หลอกใช้

เสิ่นลั่วพูดจบก็ยกมือชี้ไปยังอูชุนที่หดตัวอยู่ข้าง ๆ จนแทบไม่กล้าหายใจ

เด็กอย่างไรก็ยังเป็นเด็ก พอได้ยินแบบนั้นก็คุกเข่าลงกับพื้นดังตุ้บ ละล่ำละลักอ้อนวอนสุดชีวิต “คุณชายรองไว้ชีวิตด้วยเถอะเจ้าค่ะ ยาพิษตัวนี้กินไม่ได้จริง ๆ มันไร้ทางแก้ ยาที่เรียกว่ายาถอนเป็นแค่การกดพิษไว้ชั่วคราวเท่านั้น ต้องกินทุกหกเดือน หากเมื่อใดขาดยาก็ต้องตาย ได้โปรดเถอะเจ้าค่ะ ปล่อยข้าไปเถอะ อย่าเอาข้าไปลองยาเลย”

อูเหมยหลับตาลง นางสังหรณ์ใจว่าเรื่องราวคงถูกคุณชายรองจับได้เสียแล้ว เขาเป็นคนช่างสังเกตและฉลาดหลักแหลมเกินไป

เสิ่นลั่วฟังดูแล้วรู้สึกว่าคล้ายกับพิษที่ต้วนหลีเคยมอบให้เขา แต่ดูเหมือนจะใช้ง่ายกว่า ยาตัวนั้นต้องกินยาแก้พิษทุกเดือน

เขาจึงถามว่า “พูดต่อสิ นอกจากต้องกินยาถอนระยะยาวแล้ว ยาพิษตัวนี้มีฤทธิ์อะไรอีก”