กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
การไล่ล่าสังหาร
ต้วนหลีชักจะหงุดหงิด นางเป็นคนใจร้อน เกลียดเรื่องยืดเยื้อคาราคาซังที่สุด จึงพูดอย่างรำคาญใจว่า “เหมือนถอดกางเกงผายลม หาเรื่องทำอะไรซ้ำซ้อน ฆ่า ๆ ให้ตายแล้วจะได้จบงานกันไปเสียที ไอ้งั่งสองคนตีกันมันมีอะไรน่าดูนักหนา”
คนอื่น ๆ ถึงกับอึ้ง หลานสาวของท่านเสนาบดีต้วน พูดจาหยาบคายขนาดนี้เชียวหรือ ไหนบอกว่านางเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่กล้าแตะต้องเรื่องฆ่าฟันไง มีเรื่องจริงสักคำบ้างไหมเนี่ย
คืนนี้เสิ่นลั่วดูจะเรียกร้องความสนใจเป็นพิเศษ ทั้งที่ไม่มีแววตาออดอ้อนเหมือนลูกหมา แต่ก็ยังพยายามทำตาละห้อย “อาหลี ข้าแค่อยากรู้จริง ๆ ว่าทำไมข้าถึงถูกทิ้ง แต่พวกเขากลับมีคนต้องการ”
ต้วนหลีได้แต่นิ่งไป... น่ารำคาญจริง ๆ ตัวร้ายนอกจากจะร้ายลึกแล้ว ยังจะมาทำตัวจิตป่วยขี้น้อยใจอีก