เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จมน้ำ
ต้วนหลีเดินเข้าไปในศาลาริมสระ นางนั่งพิงระเบียงพลางทอดสายตาดูปลาคาร์ปแหวกว่ายในน้ำ
จี้อวิ๋นใจกล้าหน้าด้านแอบเดินตามมา แต่ก็ถูกชุนหรุ่ยขวางไว้หน้าศาลา
“เจ้าเป็นใครกัน เป็นผู้ชายแท้ ๆ กล้าดีอย่างไรมาบุกรุกเรือนหลัง ช่างไร้มารยาทสิ้นดี!” ชุนหรุ่ยตาโตตวาดลั่น
จี้อวิ๋นคิดไม่ถึงเลยว่า สาวใช้ตัวน้อยของฮูหยินเสิ่นจะหน้าตาสะสวยถึงเพียงนี้ ทั้งยังดุและมีลูกล่อลูกชน แค่แหย่เล่นสักหน่อยก็พอ เรื่องจะแตะต้องตัวน่ะเขาไม่คิดทำอยู่แล้ว
“แม่นางโปรดยกโทษให้ด้วย ข้ามิได้ตั้งใจจะล่วงเกิน เพียงแต่ดื่มเหล้าในงานเลี้ยงจนมึนหัวไปหน่อย เลยลุกมาเดินรับลมสร่างเมา ไม่รู้เหมือนกันว่าเดินเพลินจนมาโผล่ตรงนี้ได้อย่างไร” เขาวางท่าทีนอบน้อมถ่อมตน ไม่มีแววกะล่อนเลยแม้แต่น้อย พลางโค้งประสานมือขออภัย