การใหญ่

การใหญ่

เหลียงเซิงยิ้มเหี้ยมแล้วตอบนางว่า “ทำไมน่ะหรือ ทั้งหมดก็เพราะท่านแม่นั่นแหละ หลายปีมานี้ท่านสนใจมันมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำเอาข้าไม่สบายใจเลยสักนิด ข้าต่างหากที่เป็นลูกแท้ ๆ อย่างเปิดเผยของท่าน ส่วนมันเป็นแค่ไอ้ลูกนอกคอกที่โผล่หน้ามาไม่ได้”

“ข้าไม่ยอมให้มันมาแย่งของที่ข้ามีอยู่ตอนนี้ไปแม้แต่อย่างเดียว ต่อให้เป็นแค่คำชมจากท่านก็ไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ต้องเป็นของข้าคนเดียวเท่านั้น”

เหลียงรั่วเวยมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “แค่เรื่องแค่นี้ เจ้าถึงกับต้องทำลายเขาเลยหรือ”

เหลียงเซิงขึ้นเสียงดัง “ใช่ แค่เรื่องนี้แหละ มันถึงสมควรตาย ข้าไม่เพียงจะฆ่าต้วนหลี แต่จะฆ่ามันด้วย ท่านแม่ ทำแบบนี้แล้วข้าเหมือนท่านมากขึ้นหรือยังล่ะ”